الگوی سیاست گذاری فرهنگی وحدت اسلامی در جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استـاد دانشـکده فـرهنـگ و ارتبـاطات دانشـگاه امام صادق(ع)

2 دانشجـوی دکتـرای فرهنـگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) )

10.22084/rjir.2020.20653.2947

چکیده

هدف: دولت جمهوری اسلامی ایران براساس اصل یازدهم قانون اساسی و مبانی دینی حکومت موظّف است سیاست کلّی خود را بر پایه ائتلاف و اتّحاد ملل اسلامی قرار داده و در راستای «تحقّق وحدت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان اسلام» کوشش پیگیر به‌عمل آورد؛ این مهم مستلزم انجام مطالعات سیاستگذاری در ابعاد مختلف خصوصاً عرصه فرهنگی به‌عنوان مهم‌ترین مزیّت انقلاب اسلامی است. امروزه هزینه‌های سنگین تفرقه و نزاع در میان مسلمانان منطقه و شرایط جهانی ضرورت توجّه به آرمان وحدت اسلامی را دوچندان کرده است. هدف مقاله ارائه الگویی برای سیاستگذاری فرهنگی ج.ا.ا. به منظور ایجاد و تقویّت وحدت در ایران و جهان اسلام است.
روش‌شناسی پژوهش: در بخش مفهوم شناسی توضیح داده می‌شود که وحدت به معنای یکسان سازی نیست و نظریه منتخب «وحدت در عین کثرت» است. مقاله در چهارچوب نظریه‌های سیاست‌گذاری فرهنگی و ارتباطات میان فرهنگی با روش مطالعات کتابخانه‌ای و تحلیل مضمون برای ارائه الگوی سیاست‌گذاری فرهنگی وحدت اسلامی در ج.ا.ا. ، ابتدا مبانی و ارزش‌هایی که آرمان وحدت اسلامی مبتنی برآنها است را تبیین، سپس اهداف عینی و قابل دستیابی برای این آرمان ترسیم و نهایتاً راهبردها و سیاست‌های عملیّاتی در راستای اهداف را بیان می‌کند.
یافته‌ها: یافته‌های مقاله ارائه سیاست‌های عینی برای کارگزاران ج.ا.ا. در راستای وحدت اسلامی با تأکید بر عرصه‌های فرهنگی به‌ویژه حوزه رسانه و فضای مجازی است.
نتیجه‌گیری: نتایج حاصله در قالب نمودار و جدول ارائه می‌شود. از نتایج مهم مقاله این است که بدون ایجاد گفتمان کثرت‌گرایی و تحمّل مخالف در میان مسئولان و آحاد مردم ایران سخن از هم‌گرایی و وحدت در جهان اسلام شعار نافرجامی بیش نیست.

کلیدواژه‌ها