مطالعه ماهوی مشارکت سیاسی مردم در آراء فقهای مشروطه و انقلاب اسلامی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه بوعلی سینا

2 دانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی دانشگاه بوعلی سینا

3 دانشجوی کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق، دانشگاه ایلام

چکیده

از نظر فقهای امامیه یکی از اصول مورد عنایت در حکومت اسلامی، مشارکت سیاسی مردم در امر حکومت است. با توجه به اقوال مختلف فقهای عصر مشروطه، پهلوی و انقلاب اسلامی درباره­ی ماهیت مشارکت سیاسی مردم که منجر به نقد و نظر از سوی برخی روشنفکران گشته است، مسأله واکاوی دیدگاه فقها و ریشه­ یابی علت این تضارب اندیشه، اهمیت و ضرورت پرداختن به این مسأله را روشن می­ سازد. پژوهش حاضر که به روش توصیفی تحلیلی انجام پذیرفته، ضمن برشماری و بررسی ادلّه مهم دال بر مشروعیت جهاد، شورا و انتخابات به­ عنوان مهم­­ترین مصادیق مشارکت سیاسی مردم در فقه امامیه، از طریق برشماری ادلّه عقلی، به تحلیل و به بازشناسی اقوال دوگانه فقها پرداخته و چنین به­ دست آورده که مشارکت سیاسی مردم هم حق است و هم تکلیف؛ و تنافی میان ادعای برخی فقهای مشروطه و پهلوی که بر حق بودنِ آن تأکید داشته­، فقهای عصر انقلاب اسلامی که بر تکلیف بودن مشارکت تأکید کرده­ اند، وجود ندارد و به اقتضای شرایط زمانی بوده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analytical Study of People’s Political Participation in Standpoint of the Constitutional, Pahlavi and Islamic Revolution’s Jurisprudence

نویسندگان [English]

  • Abdollah Ataie 1
  • sajad alimohamadi 2
  • aref bashiri 3
چکیده [English]

In Immamiyah jurisprudences’ standpoint, people’s political participation in government affairs is one of the fundamental principles of the Islamic Government. Due to the different words of jurisprudences of Constitutional, Pahlavi and Islamic Revolution eras concerning nature of people’s political participation which leaded to creating discrepancy between Islamic Sciences’ scholars and researchers, analysis of different points of view of jurisprudences and scrutinizing this challenging thoughts posses a critical importance to be verified. This research analyzes bilateral words of jurisprudences by verifying arguments of Jihad and Election as the most important criterion of people’s political participation and results that there is no conflict between words of Constitutional and Pahlavis’ jurisprudences about requirement of participation and Islamic Revolution, and this requirement has rational and judicial basis to be considered as the right; hence, there is no debate whether we consider it as a requirement or right, because proving the object does not contradict exception.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Political Participation
  • political jurisprudence
  • Right
  • requirement
  • council